نقاط ضعف ری را
1- کیفیت ساخت و مونتاژ ضعیف
یکی از بزرگترین انتقادها به ری را، کیفیت پایین مونتاژ و طراحی ظاهری آن است. به عنوان مثال، زه آبگیر دربهای جلو و عقب همتراز نیستند و لاستیک دور دربها بهدرستی روی هم قرار نگرفتهاند که نشاندهنده عدم دقت در جزئیات است. نوک سپر با درب موتور چفت نمیشود و دوخت بدنه در بخشهایی ناهماهنگ است؛ گاهی فاصله دوخت زیاد و گاهی کم است. این ناهماهنگیها، بهویژه در خودرویی که اولین کراساوور ملی لقب گرفته، بسیار ناامیدکننده به نظر میرسد. همچنین، لبه تیز آینهها به حدی است که ممکن است هنگام تمیز کردن خودرو به دست آسیب بزند، چیزی که در طراحیهای استاندارد امروزی کمتر دیده میشود.
2- هندلینگ و کیفیت سواری نامناسب
ری را به دلیل بالا آوردن ارتفاع بدنه، در هندلینگ دچار مشکل شده است. کوبش محسوس در سیستم تعلیق و جلوبندی، حتی در نسخههای صفر کیلومتر، نشاندهنده ضعف در طراحی یا استفاده از قطعات بیکیفیت است. به گفته منتقدان، وقتی با سرعت بالا رانندگی میکنید، حس میشود که پلوس جلو از همان ابتدا مشکل دارد. این مسائل، تجربه رانندگی را تحت تأثیر قرار داده و با ادعای کیفیت بالای این خودرو همخوانی ندارد. همچنین، غربیلک فرمان بیش از حد سفت طراحی شده و راحتی مورد انتظار را ارائه نمیدهد.
3- طراحی داخلی و خارجی غیرحرفهای
استفاده گسترده از پلاستیک خشک در کابین، حس ارزانی و بیکیفیتی را منتقل میکند. در مقایسه با رقبای چینی که در طراحی داخلی و خارجی پیشرفت چشمگیری داشتهاند، ری را عقبتر به نظر میرسد. طراحی عقب خودرو دلنشین نیست و فضای سرنشینان عقب چندان راحت و جادار احساس نمیشود. در بخش خارجی، گلگیرها به شکلی غیرحرفهای اسمبل شدهاند؛ قسمت بالایی گلگیر از در بیرون زده و قسمت پایینی برعکس عمل کرده است. این ناهماهنگیها، چهره ری را را از یک خودروی مدرن دور میکند. علاوه بر این، قرارگیری شیفتر دنده روی قاب پشت فرمان (به جای پشت غربیلک) از نظر ارگونومی نامناسب است و کارایی آن را کاهش میدهد.